تفنگدار دريايي
The Marine
 

کارگردان: جان بونيتو. فيلمنامه: مايکل گالاگر، آلن بي. مک الروي. موسيقي: دان ديويس. مدير فيلمبرداري: ديويد اگباي. تدوين: دالاس پيوت. طراح صحنه: هربرت پينتر. بازيگران: جان کنا[جان ترايتن]، رابرت پاتريک[رم]، کلي کارلسون[کيت ترايتن]، آنتوني ر پارکر[مورگان]، ابيگيل بيانکا[آنجلا]، جروم الرز[وان بروئن]، مانو بنت[بنت]، ديمن گيبسون[وسکرا]، درو پاول[جو]، فرانک کارلوپيو[فرانک]. ٩٠ و ٩٣ دقيقه. محصول ٢٠٠٦ آمريکا.
جان ترايتن، تفنگدار دريايي آمريکايي بعد از انجام ماموريتي موفق براي نجات سربازان آمريکايي اسير در چنگ القاعده در عراق، به دليل خودسري اخراج مي شود. همسرش کيت از بازگشت وي به خانه خوشحال است، اما جان که به زندگي نظامي خو کرده، نمي تواند با شغل هايي چون حراست از ساختمان ها کنار بيايد. آن دو به پيشنهاد کيت عازم سفري تفريحي مي شوند تا جان بتواند اندکي روحيه لازم به دست آورد. همزمان سرقتي بزرگ در شهر رخ مي دهد و ١٢ ميليون دلار الماس از يک جواهرفروشي بزرگ به سرقت مي رود. گروه سارقين که عازم محل ملاقات با خريدار الماس ها هستند، در ميان راه براي بنزين گيري توقف مي کنند. جان و کيت نيز در همين پمپ بنزين سرگرم سوخت گيري اتومبيل شان هستند، که از راه رسيدن گشت پليس باعث درگيري ميان سارقين و مامورين پليس مي شود. سارقين کيت را گروگان گرفته و پمپ بنزين را منفجر کرده و مي گريزند. اما جان نجات يافته و با وجود مخالفت پليس تصميم مي گيرد تا همسرش را قبل از اين که دير شود، خود نجات دهد...

چرا بايد ديد؟
اولين فيلم جان مونيتو که با هزينه ١٥ ميليون دلار ساخته شده، فيلمي کهنه و نخ نماست. سينماروي حرفه اي که در طول دو دهه گذشته سينماي آمريکا را دنبال کرده باشد، خود را با بازسازي فيلم هاي دهه هشتادي آمريکايي چون کماندو و راکي ٤ روبرو مي بيند. فيلم هايي که اغازگر حضور قهرمانان عضلاني و عمل گرايي بود که در دوران جنگ سرد به مصاف اردوگاه کمونيسم مي رفتند يا بعد از بازگشت از ميدان نبرد، همان ترفندها را براي محافظت از اعضاي خانواده خود در برابر دشمنان جامعه به کار مي بستند. کماندو به سهم خود تاثيري فراوان بر موج فيلم هاي اين چنيني گذاشت و بيشترين سهم را در حمايت از سياست هاي کساني چون رونالد ريگان داشت که عمل گرايي به موقع توام با خشونت را تنها راه چاره آمريکا در سياست خارجي خود با دول ديگر مي دانست. اين موج باعث به شهرت رسيدن آرنولد شوارتزنگر، سيلوستر استالونه، دلف لانگرن، ژان کلود وندام و چاک نوريس شد. شوراتزنگر، وندام و لانگرن بخت آن را يافتند که در فيلم هاي آينده نگرانه جدي تر اين موج مانند نابودگر و سرباز همه فن حريف ظاهر شوند. کمتر فيلمي از اين موج توانست جايگاهي ارزشمند در تاريخ سينما بيابد، اما ستاره هاي تازه اي را معرفي کرد يا به شهرتي بيشتر رساند. تفنگدار دريايي نيز متعلق به همين دسته است که در دوره سياست هاي عمل گرايانه بوش به مدد شعار مبارزه با تروريسم جهاني بايد مدافع اقدام خشن و به موقع بوده و جان کنا را نيز به عنوان قهرمان جديد و عضلاني اين گونه معرفي کند[ جان کنا همچون پيشنيان خود ورزشکار است و تفنگدار اولين حضور وي در مقابل دوربين به شمار مي رود]. اما قصه کهنه و تکراري فيلم با وجود حضور يکي از بهترين بدمن هاي دهه نود[رابرت پاتريک T-١٠٠٠ در نابودگر ٢] عامل اصلي رم کردن تماشاگر است. تفنگدار دريايي در گيشه آمريکاي شمالي معادل ١٨ ميليون دلار عايدات داشته، که رقم دندان گيري نيست. تفنگدار دريايي يکي از آن محصولاتي است که بر خلاف ظاهر بي آزارش مي تواند از فيلم هايي چون ٣٠٠ خطرناک تر باشد. جوان آمريکايي عد از تماشاي آن بيشتر تشويق به حضور در ارتش آمريکا مي شود که قرار است نقش منجي دنيا را در قرن بيست و يکم بازي کند. فيلم هايي که کشتن را به مثابه تنها راه حل ارائه مي کنند، راه حلي که مي تواند غرور آفرين و لذت بخش هم باشد. پس مواظب باشيد!
ژانر: اکشن، درام، مهيج.

براي مشاهده عکسهايي از اين فيلم اينجا را کليک کنيد