عشق اگر عشق باشد زمان حرف احمقانه ایست
برای مشاهده متن كامل به ادامه مراجعه کنید
از شمع سه گونه کار می آموزم:
می گریم و می گدازم و می سوزم
به تو اندیشیدن را عادتی ساخته ام بهر تنهایی خویش
دنیا برای احدی پایدار نیست . چیزی بجز محبت یادگار نیست
از پریدن های رنگ و از
از تپیدن های دل
عاشق بیچاره هر جا هست
رسوا میشود
هنوز در پی جراح زبر دستی میگردم که سرنوشت مرا به تو پیوند بزند
غمخانه عشق تو به رضوان ندهم !یك خار تو را به صد گلستان ندهم!
شاید آن روز که سهراب نوشت :
تا شقایق هست زندگی باید کرد ، خبری از دل پر درد گل یاس نداشت
باید اینجور نوشت :
هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجبارست
وفا داری را باید از نیلوفری آموخت که به دور هر شاخه ای میپیچد در آغوشش میمیرد
تاسف برای گذشته به این میماند که انسان به دنبال باد بدود
یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیباتر است
نشنو از نی! نی حسیری بی نواست
بشنو از دل؛ دل حریم کبریاست
نی بسوزد خاک و خاکستر شود
دل بسوزد خانه ی دلبر شود
I have 3 friends:
Moon and sun and U!
Moon for night
Sun for day
And U for ever
ستیز من تنها با تاریکی است
من برای نبرد با تاریکی شمشیر نمی کشم
چراغ می افروزم
بلبل نیستم که بر هر شاخه ای غوغا کنم
شمع هستم , می سوزم و جان فدایت می کنم